Podróżujesz do mieszkania w Polsce? Rozlicz się w statusie pendler

30.04.2019

Rozliczenie w statusie samotny pendler to dobre rozwiązanie dla regularnie podróżujących do ojczyzny Polaków, którzy nie mają prawa do najpopularniejszego statusu pendler do rodziny. Jeżeli zatem podróżowałeś między dwoma mieszkaniami w 2018 roku, możesz starać się o odpisy z tego tytułu. Sprawdź, czy spełniasz wymogi.

Podróżujesz do mieszkania w Polsce?

Rozliczenie w statusie samotny pendler to dobre rozwiązanie dla regularnie podróżujących do ojczyzny Polaków, którzy nie mają prawa do najpopularniejszego statusu pendler do rodziny. Jeżeli zatem podróżowałeś między dwoma mieszkaniami w 2018 roku, możesz starać się o odpisy z tego tytułu. Sprawdź, czy spełniasz wymogi.

Status pendler oferuje szereg odpisów, dzięki którym możesz uzyskać wysoki zwrot podatku. Z rozliczenia w tym statusie korzysta wielu Polaków pracujących w Norwegii. Najczęściej wybieranym statusem jest tzw. familependler, czyli pendler do rodziny. Podatnik, który nie ma rodziny w Polsce, ale regularnie podróżował do ojczyzny, również może być pendlerem. Jest to tzw. enslig pendler, czyli osoba samotna, podróżująca do mieszkania w Polsce.

 

Aby uzyskać ten status, należy:

  • pracować w Norwegii i podróżować do miejsca zamieszkania w Polsce nie rzadziej niż co 3 tygodnie,
  • mieć więcej niż 22 lata,
  • posiadać samodzielne mieszkanie w Polsce – wynajmowane lub własnościowe,
  • mieszkać w niesamodzielnym mieszkaniu w Norwegii.

 

Czym jest mieszkanie niesamodzielne?

Mieszkaniem niesamodzielnym nazywamy mieszkanie, w którym:

  • nie ma dostępu do kanalizacji oraz bieżącej wody,
  • mieszkasz nie dłużej niż rok i nie masz możliwości korzystania z niego przez 7 dni w tygodniu,
  • powierzchnia nie przekracza 30 m² na jedną osobę (jeśli w mieszkaniu mieszka więcej osób, to do 30 m² dodawane jest 20 m² na każdego dodatkowego lokatora, który ma więcej niż 15 lat).

 

Czym jest mieszkanie samodzielne?

Mieszkanie jest samodzielne, gdy spełnia przynajmniej jeden z następujących warunków:

  • ma dostęp do bieżącej wody oraz kanalizacji,
  • mieszkasz w nim co najmniej rok oraz masz możliwość korzystania z niego przez 7 dni w tygodniu.
  • jest większe niż 30 m² na jedną osobę (jeśli w mieszkaniu mieszka więcej osób, to do 30 m² dodawane jest 20 m² na każdego dodatkowego lokatora, który ma więcej niż 15 lat).

 

Bardzo często zdarza się, że zarówno mieszkanie w Norwegii, jak i w Polsce, spełniają wymogi mieszkania samodzielnego. Podróżując między mieszkaniami samodzielnymi, nadal można ubiegać się o status samotnego pendlera  pod warunkiem, że mieszkanie w Polsce spełnia następujące wymogi:

  • jest mieszkaniem własnościowym,
  • osoba ubiegająca się o status pendlera zameldowana w nim była przez przynajmniej 3 lata,
  • jest dwa razy większe niż mieszkanie w Norwegii (na osobę).

 

Warto zaznaczyć, że w tym przypadku należy spełnić wszystkie trzy wymogi.

 

Wymagana dokumentacja:

  • skattemelding za 2018, czyli wstępne rozliczenie podatkowe,
  • zestawienie roczne od pracodawcy/pracodawców za 2018 oraz Årsoppgave z NAV, jeśli ktoś pobierał zasiłki,
  • kody MinID do systemu Altinn,
  • dokumentacja potwierdzająca podróże między Polską a Norwegią – kopie biletów, rezerwacje, karty pokładowe,
  • dokumentacja potwierdzająca wydatki na czynsz i/lub prąd – odcinki z pensji, jeśli koszty były potrącane z wypłaty, lub przelewy,
  • zaświadczenie o wielkości mieszkania zarówno w Polsce, jak i Norwegii. w Polsce może być to umowa najmu lub akt własności, natomiast w Norwegii jest to umowa najmu lub zaświadczenie od właściciela mieszkania,

 

Jeżeli podróżujesz między samodzielnymi mieszkaniami, to dodatkowo musisz przedłożyć:

  • zaświadczenie o zameldowaniu w mieszkaniu w Polsce.

 

Pendler do rodziców

Osoby, które nie ukończyły 22 roku życia, mogą ubiegać się o status samotnego pendlera do rodziców. Wymogiem jest udokumentowanie podróży nie rzadziej niż co 6 tygodni w ciągu roku. Taki podatnik jednakże nie może odliczyć kosztów poniesionych za mieszkanie w Norwegii.

 

Wymagana dokumentacja:

  • skattemelding za 2018, czyli wstępne rozliczenie podatkowe,
  • zestawienie roczne od pracodawcy/pracodawców za 2018 oraz Årsoppgave z NAV, jeśli były pobierane zasiłki,
  • kody MinID do systemu Altinn,
  • dokumentacja potwierdzająca podróże między Polską a Norwegią – kopie biletów, rezerwacje, karty pokładowe,
  • akt urodzenia podatnika,
  • zaświadczenie o wspólnym zameldowaniu z rodzicami w Polsce.