Pobyt tymczasowy lub stały: sprawdź różnice

Podstawą legalnego pobytu w Norwegii, jednorazowo przez minimum 3 miesiące, jest konieczność zarejestrowania swojego pobytu. W tym celu należy złożyć odpowiedni wniosek w UDI (Utlendingsdirektoratet), czyli w Urzędzie do spraw Cudzoziemców, oraz stawić się na wizytę na policji wraz z odpowiednią dokumentacją. Podczas tej wizyty można załatwić kilka różnych spraw, do których wlicza się: zarejestrowanie pobytu tymczasowego, stałego czy przeprowadzenie procesu łączenia rodzin. Sprawdź, czym różnią się te czynności oraz co dokładnie należy zrobić, aby legalnie przebywać w Norwegii.

Rejestracja pobytu, gdy znalazłeś pracę

Jeżeli znalazłeś zatrudnienie w Norwegii i wiesz, że Twój pobyt przekroczy więcej niż 3 miesiące, powinieneś go zarejestrować. W tym celu powinieneś założyć sobie konto na stronie UDI oraz wysłać odpowiedni wniosek dla osoby zatrudnionej. Stawiając się na wizycie na policji, niezbędne jest, abyś poza dokumentem tożsamości posiadał również umowę o pracę lub zaświadczenie od pracodawcy o zatrudnieniu.

Rejestracja pobytu dla osoby poszukującej pracę

Masz prawo zarejestrować swój pobyt na 6 miesięcy, jeżeli przyjeżdżasz do Norwegii w celu znalezienia pracy. Należy jednak pamiętać, że w przypadku znalezienia zatrudnienia, niezbędne jest ponowne złożenie wniosku o uzyskanie rejestracji pobytu oraz ponowne stawienie się na policji.

Rejestracja stałego pobytu w Norwegii

Każda osoba, która przebywa w Norwegii dłużej niż 5 lat oraz jest w stanie to udokumentować, może wnioskować o zarejestrowanie stałego pobytu. Po jego uzyskaniu można przebywać na terenie Norwegii na czas nieokreślony. Działanie to chroni przede wszystkim przed ewentualną deportacją oraz stanowi duże ułatwienie w przypadku chęci wnioskowania o stały numer personalny. Składając wniosek o rejestrację stałego pobytu, należy podać wszystkie okresy pobytu poza granicami Norwegii od chwili przeprowadzki oraz podać powód pobytu poza granicami, np. ferie czy praca.

Proces łączenia rodzin

Łączenie rodzin stanowi pozwolenie na pobyt na terenie Norwegii członków rodziny osoby, która posiada już rejestrację pobytu. Najczęstsza sytuacja dotyczy osób, których głowa rodziny pracuje już na terenie Norwegii. Kogo można sprowadzić do siebie, gdy mieszkasz już w Norwegii?

• małżonka,
• narzeczoną/narzeczonego, w sytuacji, gdy w ciągu najbliższych 6 miesięcy zamierzacie się pobrać,
• dziecko/wnuka/prawnuka poniżej 21 roku życia.

Na wizytę na policji musicie udać się wszyscy. Poza dokumentem tożsamości należy posiadać przetłumaczony przysięgle akt urodzenia/akt małżeństwa. Dokumenty te muszą posiadać Apostille. Osoba, która sprowadza do siebie członków rodziny, musi również mieć ze sobą dokument potwierdzający status zawodowy, czyli np. umowę o pracę, odcinek z pensji, zaświadczenie od pracodawcy o zatrudnieniu.