Czy szef może nakazać powrót do biura? Zasady pracy zdalnej w Norwegii

Norweskie firmy coraz częściej odchodzą od stałych dni pracy zdalnej. Wśród załogi budzi to podejrzenia o próbę wymuszenia dobrowolnych zwolnień przed redukcjami etatów. Sprawdź, jak norweskie prawo reguluje kwestię pracy z domu.

Firma finansowa Entercard całkowicie zlikwidowała możliwość pracy zdalnej. Od 12 października pracownicy muszą pracować w biurze pięć dni w tygodniu. Decyzja wywołała szok, ponieważ zarząd nie skonsultował jej z mężami zaufania, czyli tillitsvalgte. Podobny krok podjął niedawno bank DNB, odchodząc od stałych dni pracy z domu.

Pracownicy Entercard podejrzewają, że likwidacja hjemmekontor ma ukryty cel. Uważają, że zarząd chce skłonić ich do dobrowolnego odejścia z pracy w obliczu planowanych redukcji etatów.

Kiedy praca z domu podlega przepisom?

Norweskie przepisy o pracy zdalnej, czyli hjemmekontorforskriften, dotyczą pracy we własnym domu. Zasady te obowiązują, jeśli pracujesz w ramach stałego układu (fast ordning). Oznacza to na przykład regularną pracę z domu przez jeden dzień w tygodniu.

Przepisy nie mają zastosowania, jeśli pracujesz zdalnie tylko sporadycznie. Dotyczy to sytuacji, gdy pracujesz w domu średnio rzadziej niż jeden dzień w tygodniu. Zasad tych nie stosuje się również do pracy krótkotrwałej, trwającej od jednego do dwóch tygodni. Wyjątkiem jest też praca z domku letniskowego, czyli hytta. Przepisy o pracy zdalnej omijają również pracę z pociągu lub podczas podróży służbowej.

Wymóg pisemnej umowy. Co musi zawierać dokument?

Jeśli twoja praca w domu ma charakter stały, wymaga odpowiednich dokumentów. Pracodawca i pracownik muszą zawrzeć pisemną umowę o pracę zdalną. Dokument ten, czyli skriftlig avtale om hjemmekontor, stanowi obowiązkowy dodatek do zwykłej umowy o pracę.

Umowa musi precyzować prawo do jej wypowiedzenia oraz obowiązujący termin wypowiedzenia. Pisemna umowa musi również zawierać szczegółowe informacje o:

• wymiarze pracy w domu
• godzinach pracy
• czasie trwania umowy, jeśli jest tymczasowa
• kwestiach własności, obsługi i konserwacji sprzętu

Koszty i kontrola warunków. Prawa pracodawcy

Norweskie przepisy nie określają, kto ponosi koszty zakupu i utrzymania niezbędnego sprzętu. Dotyczy to infrastruktury do pracy zdalnej, takiej jak biurko, krzesło czy internet. Decyzja o tym, co jest niezbędne, należy wyłącznie do twojego pracodawcy.

Szef ma jednak obowiązek upewnić się, że warunki pracy w domu są odpowiednie. Muszą być one w pełni bezpieczne, na ile to praktycznie możliwe. O twoje interesy w tym zakresie musi dbać rzecznik ds. BHP, czyli verneombud. Taki sam obowiązek spoczywa na komisji ds. środowiska pracy (AMU). Podczas pracy na hjemmekontor obowiązują cię dokładnie te same zasady dotyczące czasu pracy, co w biurze.

Pracodawca ani Norweska Inspekcja Pracy (Arbeidstilsynet) nie mają prawa wstępu do twojego domu. Rzecznik ds. BHP również nie może kontrolować domowego miejsca pracy. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy zawarto w tej sprawie osobną umowę. Pisemna umowa o pracę zdalną nie jest wymagana w przypadku odgórnych nakazów lub zaleceń władz. W takiej sytuacji wystarczy pisemna informacja, którą pracodawca musi wcześniej omówić z mężami zaufania.